February 2008

Flea

Posted Ma, 25/02/2008 - 20:31 by An

Nee, niet die van de Red Hot Chili Peppers. Onze lamme huiskater is er in geslaagd vlooien te kweken. We vinden enkel eitjes maar geen luizen. Hij krabt zich niet meer als anders, idem voor ons. En toch heeft ie vlooien. Vermoedelijk opgedaan bij zijn bezoek aan de dierenarts vorige week. Hij had immers een wondje in zijn nek wat niet genas. Dus mochten we 2 keer per dag zalf smeren en dat vond hij uiteraard geweldig... NOT. Al blij al viel het wel mee hoor, eens hij doorhad dat er na een snoepje volgde ging het redelijk goed.
Lees verder ...

Tanden!

Posted Zon, 17/02/2008 - 09:56 by Dennis

Eindelijk, bijna drie maanden over tijd (volgens de gemiddelden - dat zegt ook weer genoeg ;) ), maar vanochtend hebben we Robins eerste tanden ontdekt... Na maanden rondlopen met rode kaken, hopen gekwijl en weken aanhoren "dat zijn tanden nu toch wel gaan doorkomen" is het zover. Twee snijtanden onderaan. Allez, het begin is gemaakt in ieder geval, twee witte kartelrandjes komen erdoor. Gelukkig heeft hij er - hout vasthouden - amper last van. Nu de rest nog...

Vinger aan de poot live

Posted Vrij, 15/02/2008 - 20:50 by An

Er zijn stukken aan de kater des huizes. Vorige week merkten we dat hij een 'roefke' had in zijn nek. Hij heeft er niet echt last van, krabt zich in elk geval geen ongeluk of zo maar het ding werd wel groter. Dus vandaag mocht Freggel op uitstap. Hij is altijd dolgelukkig als hij in zijn transportbox mag gaan maar begint zielig te miauwen als hij de auto ziet. Bij de dierenarts is hij dan weer een engeltje. Maar de rit van en naar de dierenarts mag Dennis telkens genieten van de ballades van Freggel.
Lees verder ...

Uit het dagboek van een baby

Posted Vrij, 15/02/2008 - 20:45 by An

Voilà, er zijn weer enkele inspirerende weken gepasseerd dus we kunnen nog eens kribbelen... Robin kan nu mooi alleen zitten sinds een week of 2. Allen als hij echt moe is of te hevig begint te spelen, klettert ie tegen de vlakte. Met de nodige decibels er bij natuurlijk. Zijn fase van 'ik krijs hier heel het kot bij elkaar als mama of papa uit het zicht zijn' is nu gelukkig ook aan het wegebben. Verlatingsangst, het kan soms vonken geven. Gelukkig was er in tijden van nood Iejoor, zijn favoriete knuffel, om troost te bieden.
Lees verder ...